ผมเชื่อว่ามีหลายคนเคยสงสัยว่า สิ่งที่พระเคาะๆพร้อมกับสวดมนต์นั้น คืออะไรกันแน่เนี้ยะ
ผมเองเป็นคนหนึ่งแหละที่เคยสงสัย และเชื่อว่า หลายๆคนก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งนี้มันคืออะไร แล้วพยายามหาคำตอบ ในที่สุด ผมก็ได้เจอเขียนในบทความหนึ่ง ที่จริงสิ่งมันคือ “ปลา”
ฮ่ะ ปลาเหรอ บ่อยครั้งที่เราเข้าวัดจีน ตาหน้ามันก็ไม่ค่อยจะเหมือนปลาซักเท่าไหร่นัก แต่ชื่อมันก็บอกอยู่แล้ว ว่ามันคือ “บักฮื้อ” ต่อไปนี้เราลองมาอ่านเกี่ยวกับประวัติเจ้าของสิ่งนี้กัน
“บักฮื้อ” เป็นไม้แกะสลักคล้าย ๆ รูปปลา (บัก = ไม้ ฮื้อ = ปลา) เหตุผลที่เคาะบักฮื้อเวลาสวดทำพิธี เนื่องด้วยจาก ตำนาน ว่า เมื่อครั้งที่พระถังซำจั๋ง ได้เดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎก ณ ชมพูทวีปนั้นก่อนเมื่อเดินทางไป เมื่อต้องข้ามมหาสมุทรได้ข้ามโดยมีเต่าที่บำเพ็ญเพียรบารมีมาช้านานได้พาข้ามไป โดยที่เต่านั้นได้ฝาก พระถังซำจั๋ง ถามพระโพธิสัตว์ ว่าเมื่อใดตนจะบรรลุมรรคผล แต่ต่อมาเมื่อพระถังซำจั๋ง ได้อัญเชิญ พระไตรปิฎกได้แล้ว เมื่อต้องข้ามมหาสมุทรกลับก็ได้เต่าตัวเดิมให้ขี่หลังกลับ เต่าจึงทวงถาม พระถังซำจั๋งว่า ได้ถามพระโพธิสัตว์ให้หรือไม่ แต่พระถังซำจั๋งลืมถาม เต่าจึงโมโห ดำลงใต้น้ำ ทำให้ พระไตรปิฎกที่อัญเชิญมากระจายลงน้ำ และได้ถูกกินโดยปลา “หลีฮื้อ” ซึ่งปลาหลีฮื้อนี่เองที่ทำให้เกิด บักฮื้อ มีลักษณะคล้ายกับปลา โดยที่เวลาทำพิธีต้องทำการเคาะ บักฮื้อ เนื่องมาจาก ที่ปลาหลีฮื้อ ได้กินพระไตรปิฎกไป จึงต้องเคาะบักฮื้อ คล้ายกับจะให้ปลาหลีฮื้อคายพระไตรปิฎกออกมา บางตำนานยังกล่าวว่า เมื่อปลาหลีฮื้อกินพระไตรปิฎกและได้บำเพ็ญเพียร จนต่อมาได้กลายเป็นมังกร ที่เรารู้จักกัน